Waar ben IK gebleven?

Eveline van den Heuvel
January 15, 2019

Waar ben IK gebleven?

Precies twee jaar geleden werd ik alleenstaande moeder. Binnen één maand was mijn ex terug naar Australie, moest ik opzoek naar een nieuw huis en droeg ik de volle logistieke, emotionele en financiele zorgen van ons kleine huishouden. Zoë was net 1 jaar geworden. Mijn ouders zaten in Zuid Amerika en mijn zus in Londen, en verder woont de hele familie ver in het zuiden van het land. Best alleen en best pittig.

Gelukkig heb ik hele lieve vrienden. En een behoorlijke overlevingsdrang. Mijn hele systeem ging dan ook op autopiloot: gaan en vooral niet nadenken, en al helemaal niet voelen. Daar heb je nu even geen tijd voor.

Toen de nieuwe Ikea bouwpakketen eenmaal in elkaar zaten en mijn beste vriendin voor een weeshuis eten had gekookt (zodat wij even vooruit konden) – ging het ook eigenlijk allemaal best wel. Tenminste, zo leek het…

Ik was bijna één jaar verder toen het plotseling daalde: wie was ik eigenlijk nog als ik niet aan het werk was? Of als ik niet aan het moederen was?

Het kwam opeens binnen- op een heel genieppig moment. Mijn ex was op bezoek en ging een ochtend met Zoë iets leuks doen. Heerlijk, een hele ochtend vrij. En daar zat ik dan opeens. In mijn eentje op de bank. De paniek sloeg volledig toe.

Wat moet ik nou in vredesnaam met mijn tijd doen? Waar geniet ik eigenlijk van? Waar heb ik zin in? Oh jee, waar ben ik gebleven?

Als een speer ben ik de deur uitgerend. Om maar niet in mijn eentje te moeten blijven zitten met mijn gedachten en gevoelens. Al dwalend door het groen bij ons om de hoek stuitte ik op een klein nisje, gemaakt van takken en bladeren. Een meditatie-nisje. Oh ja dat is waar- ik mediteerde regelmatig vroeger.

Ik ging zitten en liet mijn aandacht even zakken tot diep in mijn buik- even diep ademhalen. De kleuren om me heen kwamen scherper op focus.  Opeens werd ik me bewust van het geluid van de wind door het lange gras en van de vogels die boven over vlogen. Mijn lichaam was moe en er hing een brok aan boosheid en verdriet op mijn borst.

Uit het niets kwamen de tranen. Gelukkig was ik helemaal alleen met de natuur, dus liet ik ze stromen. Zo- dat lucht op. Ik sloot mijn ogen en liet mijn gedachten afdwalen naar een ander leven. Een leven waarin ik regelmatig genoot van mijn eigen gezelschap, van een boek lezen of een loop door de bossen. Van een stevige yogales en op een surfplan liggen in het water.

Oh ja, daar ben ik. Ik zocht je in het verleden, maar ik vind je in het nu.

Herken je dat gevoel: dat je even niet meer weet wie je bent als moeder, partner, professional weg vallen?Hoe krijg ik mijn aandacht terug naar het hier en nu? Naar mezelf?

Nieuwste blogs

Hoeveel rugzakken draag jij?

Lees meer

Mama-dag – Wat is dat?

Lees meer

De slaap verdrijft de zorgen

Lees meer

Maak deel uit van de Ikify wereld

Landingpage Foto UVP
We zijn met z'n allen. Daar halen we onze kracht uit. Of je nu op dit moment thuis op de bank zit of buiten bent. Ikify is altijd en overal binnen handbereik. Raak geinspireerd door de wereld van Ikify.


facebook_ikifytwitter_ikifytwitter_ikify